ออกมาจากข้างใน

ช่วงหลายๆวันในเวลา 6 เดือนที่ผ่านมานี่
ฉันพยายามจะเขียนบันทึกหน้านี้หลายครั้งหลายหน
แต่ทุกครั้งที่เขียน มันก็จะลงเอยด้วยเหตุผลที่
ฉันจะบันทึกไปทำไมนะ

และฉันก็ลบบันทึกนั้นทิ้งไปทุกที

นี่ก็เป็นความพยายามอย่างสูงสุดอีกครั้งนึง
ที่ฉันจะพยายามกลั่นกรองสิ่งที่อยู่ในสมองของฉัน
ออกมาเป็นตัวหนังสือผ่านปลายนิ้วทีสัมผัสกับแป้นคีย์บอร์ด
ให้เป็นสิ่งที่ทุกท่านได้อ่านอยู่ในตอนนี้

การเขียนมันช่างยากลำบากถึงเพียงนี้เชียวหรือ
ฉันพึ่งตระหนักอยู่วันนี้ เดี๋ยวนี้เองว่า
การจะเขียนอะไรที่มันเป็นสาระ  ที่มันตรงใจทั้งผู้เขียนและผู้อ่าน

มันยาก

หรือ  ฉันเองลืมวิธีการเขียนไปหมดแล้ว

????

ฉันยังไม่อาจตอบได้
แต่ฉันยังคงสงสัยตัวเองอยู่

หลายคนคงสงสัยว่าฉันอยากเขียนอะไร
และกำลังจะเขียนอะไรทำไมมันถึงยากเย็นขนาดนั้น
มันไม่ใช่อะไรที่ ยาก  แต่มันแสดงออกมาเป็นตัวหนังสือยาก
อย่างนั้นมั๊ง  ที่ฉันหมายถึง

ฉันอยากเขียนอะไรๆ ที่มันต่าง  ต่างจากตัวฉันเมื่อก่อน
เพราะว่าการมองโลกของฉันได้เปลี่ยนไป
แต่ฉันสื่อมันออกมาไม่ได้  ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน
ตอนนี้ฉันเริ่มร้อนใจอย่างบอกไม่ถูก 

อยากเขียน  อยากเขียน อยากเขียน

ฉันอยากเขียน และบอกเล่าไว้เป็นลายลักษ์อักษร
เก็บเรื่องราวชีวิตของฉันไว้
เพื่อวันข้างหน้าจะได้กลับมาติดตามศึกษามันต่อ

ฉันคงต้องจบบันทึกในวันนี้ไว้แค่นี้ก่อน
และตัดสินใจจะโพสต์มันไว้ทั้งอย่างนี้

ฉันจะออกไปทำสมาธิ ทำจิตใจให้สงบ
เผื่อ จะเป็นทางออกที่ ทำให้ฉันนึกออกว่าจะต้องเขียนอย่างไร

ฉันหวังใจว่า ฉันจะนึกมันออก และเริ่มบันทึกได้ในเร็วๆวันนี้

รักโลก รักสิ่งมีชีวิตรอบกาย

รักตัวเอง 

กุ๊กไก่ ผู้บันทึก